Jumlah Hits: 717 kali
Hari ini tidur aku dikejutkan oleh angkara seekor kucing. Hari ini hati aku jadi pilu angkara seekor kucing. Hari ini aku takkan dapat malihat anak aku sama seperti dulu angkara seekor kucing. Hari ini juga persepsi aku pada binatang yang kononnya cute itu berubah sama sekali.
Inilah Tiger! Seekor kucing yang 4 tahun dulu kesejukan ditinggalkan ibunya di kawasan pasar Precint 8 Putrajaya yang mama kutip, bela, bagi makan, bagi minum, bagi tempat berteduh segala... Semalam Danish ikut Untie El dia balik rumah nenek. Overnight kat sana. Sempat ber-YM dengan dia malam tu. Tak aku sangka rupanya itulah imej terakhir muka Danish yang cute, putih, licin yang aku pernah tengok. Hari ini aku terjaga bila yanie suruh Danish sambung tidur. Aku buat tak tahu jer. Dalam hati "Dah balik Danish... paginya..? biasa time ni Danish tak bangun tidur lagi.. " Tapi bila 3,4 kali mummy dia suruh tidur dia tak nak tidur, aku pun bangun. "Abang jangan marah dia bang.. dia luka tu.." Pesan yanie awal-awal. Takut aku marahkan Danish agaknya. Dari jauh masa tu la baru aku nampak seakan darah mengalir dari pipi Danish. Terus aku capai. Ingatkan luka biasa jer. Rupanya yang aku nampak cam darah mengalir tadi itulah bekas lukanya. Kata Yanie, Tiger tiba-tiba terkam masa Danish tengah tidur dalam selimut... Dulu 'abah chini' ada bawak balik anak musang yang dia kutip dari ladang. Maknya mati kena tembak. Jadi sebab kesian, abah bawak balik anak musang tu bela kat rumah. Dari belum celik mata kitorang jaga, bagi makan, ajar minum susu dengan makan nasik gaul ngan ikan (treat cam kucing la). Tapi bila dah besar, kantoi makan ayam aku dalam reban. Langsung takde belas kesian jam tu jugak aku rejam dia dengan lembing.Mati kat dalam reban tu jugak. Tapi itu sebab dia kacau ayam aku jer baru... Sekarang ni kita bukan cerita pasal ayam, ini anak aku. Kucing ni dah tinggalkan parut kat muka anak aku. Bukan dekat kepala lutut... tapi dekat muka. Mujur tak kena mata. Sayu sangat hati aku bila tengok parut dia. Sekang memang dia masih belum mengerti apa-apa. Dia tetap boleh senyum, tetap boleh ketawa. Harap bila dia besar, dia boleh terima kenyataan parut yang dia akan lihat dicermin sehingga ke akhir hayat dia ni. Kalaulah mender ni jadi depan mata aku... Allah sahaja lah yang tahu apa nasib kucing tu... Harap-harap bila aku pergi rumah mama, kucing tu dah takde.
|